De vermoeide held


Velen herkennen het volgende vast wel: je bent goed in je werk, organiseert je dagelijks leven, maakt plannen voor jezelf en vooral voor je vrienden en collega’s,  je ziet en regelt wat er nodig is. Herkenbaar? Mensen komen graag bij je voor advies, voor inspiratie. En jij kan dat prima aan, dat is wat je graag doet, waar je waardering voor krijgt, wat je de wereld te brengen hebt.

 

Maar beetje bij beetje loopt het vol.

Men gooit zijn werk graag bij jou in je bakje. Want dan is het snel voor elkaar. Een paar klussen worden er steeds meer. Tegelijkertijd.

En naast de hulpvragen van anderen, staan er plots wat ongevraagde gebeurtenissen in je leven voor je neus: je eigen woonsituatie vraagt de nodige organisatie, je familielid heeft extra aandacht nodig en er is ook nog die presentatie die je zou houden.

Meer en meer ben je vooral bezig met ergens anders naartoe te rennen dan waar je op dit moment bent.

Als dit wat langer duurt, voegen zich daar zelfs wat fysieke klachten bij. Dat  kun je er al helemaal niet goed bij hebben nu. Je slaapt wat minder snel in, je hoofd voelt af en toe wat wazig.  Je denkt even wat minder scherp. Je baalt er van, probeert een taak eens af te stoten, of eerder nee te zeggen, wordt wat kortaf, en hebt meer en meer behoefte aan rust.

 

Van super- naar  super-vermoeide held.


Jij als held: als de superman die bakken met werk fluitend wegwerkt, een rots in de branding voor de omgeving is, zorgt dat alles op vele fronten blijft lopen, raakt wat vermoeid. Door de driedubbele porties die nu in de krachtige blender verwerkt moeten worden, begint het mes wat minder snel te draaien, en  dreigt het totaal wat vast te lopen.  Helemaal als dit wat langer duurt merk je dat je eigen creatieve oplossingen om hiermee om te gaan niet meer werken. Logisch…

 

Wat we meestal doen: minder werk en meer rust nemen.


Je leest en krijgt tips over: vaker nee zeggen, je grenzen aangeven, aan mindfullness doen. Wat je allemaal weet en kent, en probeert. En toch… helpt het niet genoeg om je weer meer fris en fruitig te voelen.

 

Het is echter de vraag of de oorzaak echt alleen ligt in de hoeveelheid werk of gebeurtenissen. Of het echt alleen ligt in deze externe oorzaken en hoe je ermee om gaat. Zelfs als je de hoeveelheid werk vermindert, blijven sommige klachten bestaan. Alleen met rust verdwijnt de vermoeidheid van de held niet.

Logisch, want door de vermoeidheid en de overload is de vermoeide held in “hard werken” belandt, daar waar veel dingen eerder als vanzelf, als tweede natuur leken te gaan.

 

Het goede nieuws: je kunt leren weer in “het vanzelf” komen.


Stel jezelf eens de vraag: waar zit mijn kracht, wat kan ik van nature goed en hoef ik niet hard voor te werken? En hoe gebruik ik deze krachten op dit moment eigenlijk? Het gaat hier vaak om een combinatie van drie kwaliteiten die voor ieder mens uniek is. In een “hard werken” situatie waarbij het je allemaal boven het hoofd groeit, ben je het contact met 1 of meer van deze krachten vaak even kwijt.  Door je hiervan bewust te zijn en deze weer even te verhelderen voor jezelf (bij voorbeeld tijdens het tandenpoetsen ’s ochtends of ‘s avonds) helpt het je om de blender weer in beweging te laten komen, om de vermoeidheid niet te bevechten, maar van binnenuit de energie meer vanzelf aan te boren.

 

Hartelijke groet,

Rinske

 

PS:  Ben je op dit moment even kwijt welke krachten dat bij jou zijn dan merk je waarschijnlijk dat je met rust en grenzen aangeven je klachten nog niet verdwijnen. En die heb je wel nodig.

 

 Ik help je graag om deze samen in een Perspectief sessie weer in beeld te brengen. Van harte welkom om op een snelle en krachtige manier de blender weer lekkerder te laten draaien (om maar even in de beeldspraak te blijven). Ik leer je ook dat je die knop zelf steeds opnieuw weer kan aanzetten.

 

Wil je meer weten over met wie ik werk? Kijk dan bij de beschrijving van mijn klanten en de vragen die zij hebben.

 

Wil je eerst meer over mij weten? Lees dan eerst de pagina Over Rinske.


Reactie schrijven

Commentaren: 0